O meni

Zovem se Senad Crljenković. Softverski sam inženjer sa više od 20 godina iskustva u razvoju enterprise softvera, backend sistema i distribuiranih aplikacija.

Tokom karijere prošao sam put od razvoja do tehničkog vođenja, arhitekture, mentorstva i code review procesa. Većina mojih projekata rađena je za međunarodne klijente kroz outsourcing kompanije, zbog čega nisu javno dostupni zbog prirode NDA ugovora.

Primarni fokus mi je Microsoft .NET ekosistem, backend sistemi i softverska arhitektura, uz dodatno iskustvo u Python sistemima, projektima vezanim za mašinsko učenje i sigurnosno orijentisanim rješenjima. Ipak, kroz dugogodišnji rad sa najrazličitijim paradigmama - od starijih razvojnih okruženja do savremenih cloud, bazičnih i event sourcing arhitektura - razvio sam neku vrstu tehnološkog agnosticizma.

Tehnologije, jezike i arhitekture posmatram isključivo kao alate za rješavanje specifičnih inženjerskih izazova i sposoban sam uspješno odgovoriti na bilo koji tehnološki stack koji projekat zahtijeva.

Neki od ključnih projekata na kojima sam radio uključuju:

• prediktivne finansijske sisteme
• healthcare sisteme
• digitalno bankarstvo
• fintech platforme
• OAuth2 te autentikacijske sisteme
• sisteme za detekciju bankovnih prevara
• obradu transakcija
• ML kategorizacijske sisteme
• distribuirane enterprise sisteme
• integracione middleware sisteme
• custom mrežne protokole

U radu najviše cijenim jednostavna, održiva i dugoročna rješenja, umjesto onih koja su vođena isključivo trenutnim trendovima.

Profesionalni put

Počeo sam programirati nakon srednje škole - uz stare računare koje sam tada mogao priuštiti, ali s mnogo entuzijazma i volje za učenjem. To je bio period kada novac nije bio primarni motivator za bavljenje ovim poslom - jer jednostavno nije bilo tako isplativo - morali ste imati ljubav prema tehnologiji, želju za rješavanjem problema i učenjem, stvaranjem nečeg. Programiranje je, za razliku od mnogih drugih tehničkih profesija, omogućavalo vam da izrazite kreativnost bez sofisticirane i skupe opreme i uređaja. Dovoljno je bilo da imate računar, koji čak ne mora biti ni vrhunski - i već možete praviti bilo šta. Za nekog mladog u post-ratnoj BiH to je bilo neprocjenjivo.

Prvi posao dobijam nekoliko godina kasnije u firmi Kalem iz Sanskog Mosta (prvi posao i taj osjećaj…), gdje sam proveo skoro dvije godine. Nakon toga s prijateljima pokrećem Sanatech, a rad na nekoliko naših projekata me je dodatno uvukao u razvoj softvera. Kada sam prvi projekt s klijentom dogovorio u bescijenje, skontao sam da smisao za biznis i tehnologija se ne moraju baš naći u jednoj osobi.

Prva ozbiljnija prekretnica bila je pozicija u sarajevskom ogranku Hermes SoftLab-a, u to vrijeme jedne od vodećih evropskih softverskih kompanija. Tu sam promijenio način razmisljanja sa entuzijasticnog/garaznog pristupa razvoju softvera na ozbilljan industrijski pristup, te počeo razvijati dublje razumijevanje development na profesionalnom nivou. U tom periodu prošao sam različite uloge, radeći kao programer, technical lead i arhitekt.

Moram istaknuti psihološki i motivacijski značaj tog zaposlenja za mene - to je bilo vrijeme kada nije bilo jako puno ozbiljnih softverskih firmi u BiH i to zaposlenje je bilo nekakva satisfakcija, potvrda da sam nešto naučio i da su sve te neprospavane noći pred monitorom vrijedile.

Kasnije preuzimanje kompanije od strane Comtrade-a, a zatim Endave otvorilo je širi spektar globalnih projekata za mene, ali ono što mi je najvrjednije ostalo iz tog perioda su ljudi s kojima sam radio i poznanstva s njima - pri tome ne mislim na “poslovne konekcije” - nego stvarni ljudski odnos.

Od 2024. godine nastavljam karijeru u Symphony-ju. Tu sam sada i radim na razvoju i dizajnu backend sistema sa ekipom dobrih inženjera. U Symphony bih, kao posebnu vrijednost istakao pristup projektima i klijentima koji nisu rutinski i koji vas zaista natjeraju da stalno učite.